tükenmişliğin son noktasında beyninizin içinde neonlarla aydınlanmaya başlar bu cümle ve çaresizliği öğrenirsiniz..
behçet necatigil‘ in sevgilerde adlı şiirindeki dar vakitlerde yaşadığınızı farkedersiniz. oysa ki siz geniş zamanlar umuyordunuz..gizli bahçenizde açan çiçeklerinizden bahsedecektiniz herkese, henüz tanışmadığınız sevgilinizi anlatacaktınız, seven kalbinizin neyi sevdiğini bilmediğinizi söyleyecek buna ek olarak ise bir akşam babam eve dönmemişti işte o gün beklemeyi de öğrendim diyecektiniz.
haykırmak istedikleriniz vardı dünyaya ama şimdi sırası değil diye hep tuttunuz kendinizi…
….an geldi geç kalmış olduğunuzu farkettiniz, noktanın içine sıkışmış kadar zor bir durumda buldunuz kendinizi, son bir hamle radyoya uzandı eliniz, belki uğurlu şarkınız çıkar da üç beş dakika da olsa düşünmeden yaşarım diye düşündünüz, sertab erener‘ in hüzünlü sesi karşıladı sizi..aldı ve çok daha uzaklara götürdü…
..unutursun için yana yana
unutursun ölüm sana bana
zaman basıp kanayan yarana
unutursun..unutursun..
26.12.2005 21:47