ibrahim tenekeci ile lisedeyken tanışmıştım ve ilk okuduğum kitabı “üzgünlük” olmuştu. tanımadığım birinin günlüğünü okurken hiç de rahatsız olmadım işin aslı. unutmadığım bir bölümü var ki yazmadan geçmem;

-baba bu ne?

+kuş

-niye?

sonrasında peltek vaiz ve üç köpük‘ le devam ettim ancak hiçbirisi üzgünlük kadar yer etmedi bende.