vivid sydney festival (a festival of light, music&ideas) günlerinden müthiş ışık oyunları.
sydney opera binası mimari açıdan zaten hafızalardayken bir de tasarıma ışık eklenince tadından yenilmez duruma gelmiş.
buyrun efendim iyi seyirler olsun;
4 mart 2011 zaman gazetesi‘ nde bir haber vardı.
konyalı ünlü cami ustası hasan hezer‘ in, yaptiği osmanlı tarzı direksiz camiler, mimarlar tarafından da onaylanmış.
2006 yılında, selçuk üniversitesi mühendislik-mimarlık fakültesi öğretim üyeleri ve konya mimarlar odası (KMO) tarafından “cumhuriyet dönemi mimar sinan’ı” diye taltif edilmiş hasan hezer.
yazının devamını merak ediyorsanız lütfen tıklayın
endonezya, son yıllarda geçirdiği depremler sebebiyle hemen herkesin hafızasında yer etmiştir bir şekilde.
ancak beni şaşırtan başka bir detay var: dünyanın en kalabalık Müslüman ülkesiymiş.
bu sebepten olsa gerek caminin tasarımı da benzersiz..
caminin tasarımındaki farklılık hemen göze çarpıyor.
örneklerinin aksine bu cami kubbesiz.
kubbenin dini bir yerinin olmadığını belirten mimarları, kubbe kullanmak yerine kabe görünümü vermeyi tercih etmişler.
minare de tasarıma uygun nazik bir biçimde yükselmiş..
dış yüzeyde kaligrafi sanatıyla islami yazılar yazılmış. mesela aşağıdaki fotoğrafta tam ortada, üst kısımda “Allah” lafzı bulunmaktadır.
dış cephede kayrak taşı kullanılmış, bu da hava sirkülasyonuna çok büyük avantaj katar, klima ihtiyacını ortadan kaldırır.
caminin etrafının sularla çevrili olarak tasarlanması da serin havanın sezon boyunca muhafaza edilmesine yardımcı olmuş.
tadao ando mimarının beni kıskançlıktan ne yapacağımız bilemez hale getiren tasarımlarından biri daha..
suyun üzerindeki kilise! (church on the water)
anlamsız bir biçimde -anlayamadığım için- sanki oranın bir parçasıymış gibi duran bu kilise, evlenmek isteyen çiftlerin düğünlerinin yapılmasını en çok istedikleri yerler arasındaymış
hava şartları sebebiyle genellikle kapalı duran geniş cam, merasimler sırasında açılabiliyormuş.
japonya‘ daki bu kilisenin eskizlerinden bir kaç örnek;
“japonlar yapıyo ağbi!”
Samsun’un Çarşamba ilçesinde eski evlerini yıkmadan üzerine çok katlı binalar yapan vatandaşlar, görenleri şaşkına çeviriyor.
Cumhuriyet Mahallesi’nde bulunan onlarca evin üzerine inşa edilen çok katlı binalar, Karadeniz fıkralarını aratmıyor.
Mahalle sakinlerinden 7 çocuk sahibi Mehmet Aktaş (69), AA muhabirine yaptığı açıklamada, daha önce köy statüsündeki yerleşim biriminin 2009 yılında referandumla mahalle olduğunu söyledi.
Cumhuriyet Mahallesi’nin 4 bin 700 nüfuslu olduğunu belirten Aktaş, ”Buradaki yapıların büyük çoğunluğunu Bayındırlık ve İskan Bakanlığı’nın 1961 yılında yaptırdığı ‘afet konutları’ndan oluşuyor. Bizim o tarihe kadar oturduğumuz evler Yeşilırmak’ın üzerine yapılan Hasan Uğurlu Barajı nedeniyle sular altında kaldı” dedi.
1961 yılında yapılan afet konutlarının tapuları ile hak sahiplerine teslim edildiğini anlatan Aktaş, sözlerine şöyle devam etti:
”Zamanla bu evlerin yetersiz kalması ve etrafında arsalarımızın olmaması nedeniyle biz de çözüm yolları aradık. Mahallemizde yaşayanlardan çoğunun inşaat ustası olması nedeniyle eski evleri yıkmadan yanlardan ve üst tarafından 30′ar santimetre aralıklarla binalar inşa ettik.” Eski evinin çatısını dahi yıkmadan üzerine 4 katlı yeni bir bina inşa ettiğini vurgulayan Mehmet Aktaş, buna rağmen ailesiyle birlikte eski evinde oturmaya devam ettiğini belirterek, ”Bu evlerin hatırası var. Devletimizden ilk aldığımız tapu bu evin tapusuydu. Ben de yıkılmasına izin vermiyorum” diye konuştu.
bu haber zaman gazetesi‘ nin 24 şubar 2011 tarihli sayısından aynen alınmıştır. (göz atmak için lütfen TIKLAYINIZ)
arsa yoktu çözümünü bulduk demiş amcamız, ne güzel söylemiş.
istanbul için de böyle güzel çözümler bulsak ya?
ahh ahh, mimarların yatacak yeri yok diyenler haklı mı acaba..
afrika denilince nedense bir ürkeklik gelir çoğumuza, istemsiz bir mesafe girer beynimize.
renk cümbüşü içerisindeki bu fotoğraflar güney afrika‘ dan. mimari olarak hiçbir kaygısı bulunmayan, tasarım anlamında sadece göze hitap eden bu şirin soyunma kabinleri güney afrika sahillerinde ziyaretçilerini ağırlıyor..
mimar sinan‘ a saygı fotoğraf yarışması 2008 kataloğunu paylaşayım istedim.
(looking beyond sinan – respect to sinan photo competition catalogue 2008)
“sam o’ hare” nin çektiği the sandpit adlı kısa video çok az bir sürede oldukça fazla kişi tarafından izlendi. videoyu özel kılan new york’ un mimarisini, gecesini, gündüzünü, trafiğini kısacası yaşamını yansıtıyor olması değil çekim tekniği!
new york’ ta bir günü fotoğraflayarak videoya almış desem yanlış olmaz. nasıl mı?
fotoğrafların art arda getirilerek video oluşturulmasına “time-lapse” denilir. sam o’ hare bu tekniği kullanarak 35.000′ in üzerinde fotoğraf çekmiş. fotoğraflarda da “dof” yani “depth of field” tekniği ile fotoğraftaki bazı bölgeleri blurlayarak bir odak noktası oluşturmuş, bu da bizim gerçeği maket gibi algılamamıza sebep olmuş.
minyatür gibi görünen her şey aslında gerçek, tamamen çekim tekniği ile alakalı olan bu sevimlilik kendine özgü müziğiyle de birleşince ortaya ilginç bir yapım çıkmış..
hikayesinin devamı için the sandpit
yenikapı istasyonu, müze istasyon haline getirilecekmiş. avrupa’ nın en büyük transfer noktası olması beklenen marmaray yenikapı istasyonu‘ nun “müze istasyon” haline getirilmesiyle ilgili protokol törenle imzalanmış.
yenikapı‘ da theodosius limanı‘ na ait kalıntılar bulunmuştu. burada marmaray projesi‘ nin ana transfer noktası inşa edilecekmiş. kentin mekansal düzenini değiştirecek olan projenin şehircilik ve mimari tasarım açısından ihtisaslaşmış kurumlarla ilişkili olarak hazırlandığını belirten yetkililer, dünyanın en ilgi çekici arkeolojik keşifleri burada ortaya çıkarıldığı için bu eserleri sergileyebilmek amacıyla yerli ve yabancı çok sayıda mimarın projelerini sunacağını belirtmiş.
projenin bitiminde milyonlarca insanı sirküle eden bir düğüm noktası olması bekleniyor yenikapı’ nın..bitirme projemde ben de yenikapı‘ ya uluslararası yolcu terminali tasarlamış ve beğeni toplamıştım tasarımımla..bakalım ortaya nasıl bir düğüm çıkacak..
japon bir mimara ait bu tasarım, birbirinden bağımsız iki bölümden oluşuyor;
bir bölüm oturma odası ve mutfak gibi “public” alanlardan meydana gelmişken, ve dahi bu alanlar dışarıdan içerisi “seyredilebilir” şekilde tasarlanmışken;
diğer bölümü “private rooms” dediğimiz yatak odası, giyinme odası, banyo vs oluşturuyor;
yokohama’ daki bu ev kasım 2009′ da tamamlanmış. ayrıca kıskananlar çatlasın mantığıyla konu komşu görsün düşüncesiyle son model aracın yer alacağı garaj da camla çevrelenmiş!
